ناتاليا اورلووا متولد سال 1948 است . او در سال 1967 مدرسه هنري وابسته به انستيتوي هنر مسكو را به پايان مي رساند و بعد در سال 1973 از بخش هنري آن موسسه فارغ التحصيل مي شود. ازهمان زمان  او به عنوان مدير هنري درساخت پنج فيلم در اسوديوي سويوزمولتي فيلم به كار اشتغال داشته است . در سال 1982 جايزه دولتي روسيه را براي مديريت هنري فيلم راز سياره سوم ار آن خود مي كند . در سالهاي 1983 تا 1985 او در دوره هاي عالي تربيت كارگردان و فيلمنامه نويس فيلم هاي پويانمايي تدريس مي كند . از سال 1985 به عنوان كارگردان نيز در سويوزمولتي فيلم فعاليت كرده و چندين فيلم ساخته است .او در سال 1993 در ساخت دو فيلم از مجموعه فيلم‌هاي شكسپير-پويانمايي با شركت S4C (بريتانيا) و كريسمس فيلمز همكاري كرده است .او اينك كارگردان و سرپرست هنري در استوديوي فيلم و ويديوي آنيموسه است .گزيده اي از آثار او به اين قرار است :
هملت (1993)- امريكا - جايزه امي براي بهترين پويانمايي . جايزه امي براي بهترين طراحي - جايزه مدال زرين از جشنواره بين المللي نيويورك
شاه ريچارد سوم (1996) - مدال جهاني از جشنواره بين المللي نيويورك
موبي ديك - محصول استوديوي انسان و زمان - توليد مشترك روسيه و بريتانيا و امريكا
تيمون و ناروال (2001) - محصول استوديوي فيلم و ويديوي آنيموسه - توليد مشترك روسيه و بريتانيا و كانادا - تقدير ويژه از يك مجموعه تلوبزيوني در جشنواره انسي - فرانسه

سعيد توكليان متولد سال 1331 در شهر شيروان (استان خراسان) است. او پس از اتمام تحصيلات متوسطه براي ادامه تحصيل به انگلستان مي‌رود و به تحصيل در رشته هنر و كار در زمينه‌هاي عكاسي مولتي ويژن و پويانمايي مي‌پردازد. در سال 1360 با اتمام تحصيلات دانشگاهي با درجه ممتاز در زمينه طراحي و ارتباطات سمعي و بصري به وطن باز‌مي‌گردد و از آن پس در دانشكده صدا و سيما، دانشگاه تهران، دانشگاه هنر، دانشگاه آزاد اسلامي و مركز اسلامي آموزش فيلمسازي به تدريس در زمينه‌هاي نظري و كاربردي پويانمايي مي‌پردازد. او تنها عضو انجمن بين‌المللي مطالعات پويانمايي است و حضوري فعال در جشنواره‌هاي بين‌المللي پويانمايي داشته است. توكليان در سال 1374 براي گذراندن يك دوره تحصيلات تكميلي از سوي معاونت آموزشي سازمان صدا و سيما به كشور مالزي اعزام مي شود و از دانشگاه N.T.V  استراليا موفق به دريافت درجه كارشناسي در روش‌هاي تدريس براي بزرگسالان مي‌گردد. او مجري طرح و سازنده شصت و پنج قسمت برنامه پويانمايي به سفارش شبكه چهار و شركت فرهنگي هنري صبا بوده است. فيلمبرداري فيلم پويانمايي از بينهايت براي كانون پرورش فكري كودكان و نوجوانان و عضويت در هيات داوران اولين و دومين جشنواره پويانمايي تهران از ديگر فعاليت‌هاي او به شمار مي‌آيند. او به مدت هجده سال به عنوان مسئول واحد پويانمايي دانشكده صدا و سيما در كنار دانشجويان علاقه‌مند، به پويانمايي و مسايل آن پرداخته است. نگارش مقالاتي چند در زمينه پويانمايي و گردآوري كتاب بيداري روياها به مناسبت دومين جشنواره بين‌المللي پويانمايي تهران و ترجمه كتاب يك صد سال پويانمايي اثر جيان آلبرتو بندازي كه مراحل چاپ را مي‌گذراند از ديگر فعاليت‌هاي اوست.

ابي فيجو متولد سال 1956 در شهر براگاي پرتغال و دانش آموخته مدرسه هنرهاي زيباي شهر اپورتو است. او در سال 1984 به عنوان كارآموز پويانمايي به سازمان ملي فيلم كانادا مي رود و فيلم چه آرامشي را مي سازد. سپس موسسه‌اي به نام فيلموگرافو را بنياد مي‌گذارد كه از الگوي سازمان ملي فيلم كانادا تبعيت مي‌كند و جايي براي توليد فيلم‌هاي پويانمايي مولفانه است. اين استوديو اين روزها فراتر از مرزهاي پرتغال در سطح بين‌المللي شناخته شده است. فيجو در مقام كارگردان فنون پويانمايي به شيوه‌هاي گوناگون را مي‌آزمايد و هميشه بر اساس قصه‌اي كه با دقت تمام نوشته شده است، كار مي‌كند. او در سال 1993 راهزنان را مي‌سازد؛ فيلم پويانمايي كوتاهي كه در آن از طراحي‌هاي روي كاغذ استفاده شده است. اين درام سياسي يادآور رويداد دردناكي از تاريخ معاصر پرتغال است . در پي آن فيلم فادو لوسيتانو (1995) مي‌آيد كه گويي تصويري است كه پرتغال از چهره خود ترسيم مي‌كند. در سال 2000 او با همكاري RTP و شركت‌هاي ديگر فيلم مسافر قاچاق را به پايان مي‌برد؛ يك كار پويانمايي شني كه تصاوير غني و خوش بافت آن مبارزه‌اي توانفرسا براي آزادي را به تصوير مي‌كشند. فيجو در فيلموگرافو به عنوان تهيه كننده و مشاور هنري كار مي‌كند. او همچنين به كار تدريس و برگزاري كارگاه‌هاي آموزشي در نقاط گوناگون جهان اشتغال دارد. او به مقام رياست آسيفا در اپورتو برگزيده شده است. در كارنامه او ساخت اين آثار به چشم مي‌خورد:
چه آرامشي (1985)، زمان تاريكي (1987)، راهزنان (1993)، فادو لوسيتانو (1995) و مسافر قاچاق (2000)او بيش از چهل جايزه و تقدير بين‌المللي كسب كرده است كه از ميان آنها مي‌توان به موارد زير اشاره كرد:
وارنا (1985)، بلغارستان، ديپلم افتخار براي فيلم چه آرامشي / سين انيما (1993)، پرتغال، جايزه شهر اسپينهو / كارتون زرين (1994)، جايزه ويژه هيات داوران / والادوليد (1994)، اسپانيا، جايزه خوشه زرين / انسي (1995)، فرانسه، تقدير براي فيلم راهزنان / سين انيما (1995)، پرتغال، جايزه منتقدان / انيما ترئوئل (1995)، اسپانيا، جايزه نخست براي فيلم فادو لوسيتانو / دريافت مدال طلا براي افتخارات هنري از سوي شوراي شهر اپورتو (1996)، پرتغال / اي كاستلي انيماتي (2001)، ايتاليا، جايزه فايريتسيو بلوكيو به خاطر مضمون اجتماعي مسافر قاچاق

كاتارينا ليلكويست متولد سال 1963 است و پانزده سال است به عنوان تدوينگر، فيلمنامه‌نويس، تهيه كننده و كارگردان كار مي‌كند. او دانش آموخته سينما در فنلاند و جمهوري چك است.
بيش‌تر فيلم‌هاي پويانمايي او عروسكي هستند، اما آثار او شامل فيلم‌هاي مستند و بلند براي تلويزيون و راديو هم مي‌شود.
در سال 1998 همراه تني چند از همكاران حرفه‌اي خود تعاوني توليد فيلم كامرا كاگليسترو را پايه‌گذاري كرده است.
به جرات مي‌توان گفت كاتارينا ليلكويست مشهورترين پويانماي فنلاند در سطح بين‌المللي است. فيلم‌هاي او مانند لك لك مجلسي، باكره و سرباز و پزشك روستا تعداد زيادي جايزه بين‌المللي از جمله

ماري (1991)، سطل سوار (1992)، لك لك مجلسي (1993)، باكره و سرباز (1995)، پزشك روستا (1996)، كسنياي سن پترزبورگ (1999)، طبل تندرآسا (2001)، آينه روماني (2001)، پيش درآمد : افسانه‌هاي جاده‌هاي بي انتها (2002)، آواز چوبه‌هاي دار (2002)، افسانه سارا سياه (2002)

مارسل يانكوويچ متولد سال 1941 است و از سال 1960 با استوديو پانونيا فيلم همكاري مي‌كند.

او از سال 1963 ساخت فيلم‌هاي پويانمايي مستقل را شروع مي‌كند و به عنوان طراح گرافيك و پويانما در ساخت فيلم‌هاي كارگردان‌هاي ديگر كه تعدادشان به چند صد نفر مي‌رسد به مشاركت مي‌پردازد. كارگرداني، نگارش فيلمنامه و طراحي تعدادي از مجموعه‌هاي تلويزيوني مانند گوستاووس، داستان‌هاي عاميانه مجار و افسانه‌هاي تاريخ مجارستان به عهده او بوده است. او همچنين سه فيلم پويانمايي بلند به نام‌هاي جاني چوب بلالي، پسرماديان سفيد و آواز ماده گوزن معجزه آسا و چندين فيلم پويانمايي كوتاه كارگرداني كرده، فيلمنامه آنها را نوشته و طراحي صحنه‌شان را انجام داده است.

او در جشنواره‌هاي بين‌المللي و مجارستان جوايز متعددي مانند جايزه بلا بالاش (1974)، جايزه كوسوت (1978)، جايزه هنرمند شايسته (1984) و نشان جمهوري مجارستان، صليب متوسط (1998) را كسب كرده است.

نزديك به بيست سال است كه يانكوويچ در موسسات آموزشي گوناگون به تدريس پويانمايي اشتغال دارد؛ نخست در دبيرستان هنرهاي زيباي بوداپست و سپس در كالج و دانشگاه هنرهاي كاربردي بوداپست. او همچنين مقاله‌هاي متعددي درباره پويانمايي و تاريخ هنر به رشته تحرير درآورده است، كتاب‌هاي مصور و پوسترهاي سينمايي طراحي كرده و تصويرسازي كتاب‌هاي افسانه را به عهده داشته است. پيش‌تر به طور منظم برنامه‌هاي آموزشي تلويزيوني هم مي‌ساخت. او يك نمايش عروسكي به نام كتاب مقدس بابل نوشت كه با كارگرداني و طراحي صحنه خودش در تماشاخانه عروسكي بوداپست اجرا شد.

از سال 1989 هر از گاهي روي اقتباس تراژدي انسان اثر ايمره ماداك كار مي‌كرده و تا امروز دوازده صحنه از اين فيلم را به پايان رسانيده است. از سال 1995 عضو آكادمي هنرهاي مجارستان بوده، از سال 1996 مديريت اجرايي پانونيا فيلم و از سال 1998 رياست صندوق ملي فرهنگ را به عهده داشته است.

در سالهاي 1999 تا 2001 در مقام كارگردان -فيلمنامه نويس و طراح سرگرم ساخت فيلم آواز ماده گوزن معجزه آسا بوده و در سال 2000 شهروندي افتخاري منطقه دو بوداپست به او اعطا شده است .